
Oranje gaat met een maximale score, overtuigend richting Zuid-Afrika. Gisteravond werd ook de laatste horde soepeltjes genomen. In Schotland tekende Eljero Elia in zijn tweede interland voor het enige doelpunt in het sfeervolle Hampden Park. Zodoende kwam de ploeg van Bertje van Marwijk na acht wedstrijden op 24 punten en kunnen de spelers, maar wij ook, ons op gaan maken voor het WK.
Het is sowieso wel een beetje het
Eljero tijdperkje. Hij doet het goed bij HSV, had zaterdag tegen Japan met twee assists een groot aandeel in de
3-0 overwinning en was gister dus matchwinner. Dat wordt nog dringen aan de linkerkant. Ryan, Arjan en nu weer Eljero. Het wordt Bertje wel weer lastig gemaakt.
Toch begrijpt Bertje het nog niet helemaal. Als je Dirkie Kuijt in de spits zet, en niet Haas-Jan, dan doe je iets niet goed. Dirkie mag wat mij betreft best af en toe vanaf rechts op komen draven, of misschien zelfs nog een linietje naar achter, in plaats van Demy de Zeeuw bijvoorbeeld. Daar kan hij gewoon doen waar hij goed in is, heel veel rennen. Lekker werken. Maar laat die man alsjeblieft niet in de punt spelen.
Gelukkig heeft Bertje wel gezien dat de andere Dirk (Marcellis) niet en hopelijk nooit meer in Oranje thuishoort. Dat mag toch wel de meest overschatte voetballer ooit zijn dunkt mij, met z’n
winnaarshoofd. Bertje, laat de Dirkjes maar thuis.
Gelukkig heeft Michel Vorm gisteren laten zien dat hij een prima stand-in is voor De Steek. Daar had hij af en toe wel de paal en de lat voor nodig, maar ach, zonder geluk vaart niemand wel. Wat er vóór de keeper staat, blijft natuurlijk toch het zorgenkindje van onze leeuwtjes. Gregory laat zien dat hij zich enorm aan het
ontwikkelen is en zal uitgroeien tot de onbewiste rechtsback voor de komende tien jaar. In het centrum laten Joris en André af en toe een steekje vallen, maar dat houdt het spannend. Wat Gio betreft, tja die oogt een beetje lui. Maar als het er om gaat, zal hij er staan.
Het middenveld en de voorhoede is natuurlijk om van te dromen. En dat doe ik ook wel eens. Wat een feest, maar wat een luxeprobleem ook. Arme
Bertje. Bertje, je boy Thijs zal het als volgt doen:
De Steek, Greg-Boulah-Joris-Gio, Markie-Nigel, Eljero-Wesley-Robin, Klaas-Jan.
Dan worden we gewoon wereldkampioen. De poulefase komen we op het nippertje door, waarna we aan moeten treden tegen Italië. Eitje. In de kwart finale wacht Argentinië,
geen probleem. Halve finale: Duitsland. Penalty’s. De Steek ontpopt zich tot held. In de finale blijft het lang 0-0. Spanje krijgt kansen, Nederland kraakt, maar breekt niet. In de tweede helft krijgen we meer grip op de wedstrijd en maakt Arjen Robben zijn slechte toernooi goed met een fantastisch doelpunt. In de slotminuten gooit Klaas de wedstrijd op slot en wordt topscorer van het toernooi. Wereldkampioen, eindelijk.
Bij mij kriebelt het al.
Nog 273 dagen.
Je moet lid zijn van humedia om reacties te kunnen toevoegen!
Join humedia