Pechtold tegen Wilders of Pechtold door Wilders?

Pechtold en Wilders zijn volgens Mark Rutte meer met elkaar bezig dan met het landsbelang. De twee zijn vaak in één zin te noemen. Zo lijkt Pechtold een van de weinige die niet jaagt op de potentiële Wilders-stemmers. Zo is Pechtold een van de weinige die echt hard tegen Wilders ingaat. En zo is Wilders een van de weinige redenen voor het succes van Pechtold. Sterker nog, misschien is Wilders wel de enige reden.

Pechtold die zo strijd tegen het populisme is zelf de grootste populist. Maar niet die van het volk, nee, Pechtold is de populist van de elite. De elite die zorgeloos leeft in de betere buitenwijken, die nooit een Marokkaan heeft gezien. Die niet snapt waar al die onvrede over immigranten en moslims vandaan komt, simpelweg omdat hij het niet kán snappen. Hij heeft er namelijk niks mee te maken.

De D66-stemmer is optimistisch, gericht op de toekomst. Maar naïef zijn ze zeker niet. Verhogen van de AOW-leeftijd? Natuurlijk! Om demografische redenen is met 65-jarige leeftijd met pensioen simpelweg niet te handhaven. Maar de D66’er heeft makkelijk praten. Veel jongeren stemmen op de D66. Natuurlijk ondervinden jongeren juist de gevolgen van de verhoging van de AOW-leeftijd. Het wrange is echter dat veel van de volwassenen jarenlang hebben bijgedragen in de verwachting op hun 65e te kunnen stoppen. Jongeren niet!

Bovendien is de D66’er hoogopgeleid. Dus verhogen maar die leeftijd. De hoogopgeleide begint namelijk ook later met werken. Bovendien heeft de hoogopgeleide veel meer tijd om van zijn pensioen te genieten. Zo is uitgerekend dat hoogopgeleiden gemiddeld 6 tot 7 jaar langer leven dan laagopgeleide mensen. Schokkender is nog dat hoogopgeleide mensen 16 tot 19 jaar langer in gezondheid leven dan laagopgeleiden! (bron: CBS)

Maar er zijn meer overeenkomsten tussen Wilders en Pechtold. Wat Wilders is voor de moslims, is Pechtold, in mindere maten, voor de christenen. Zo is de D66 voor het schrappen van de wet die godslastering verbiedt. Natuurlijk, dat gaat over alle religieuzen, net zo goed over moslims. Bovendien is de D66 altijd een anti-confessionele partij geweest, niks geks aan dit standpunt dus. Vreemd wordt het wel als de D66 ineens geen probleem meer ziet in bijzonder onderwijs. Ineens sinds de opkomst van islamitische scholen, die volgens Pechtold ‘een manier zijn om integratie mogelijk te maken.’

De anti-confessionele democraten laten vaker van zich horen als het over religieuze onderwerpen gaat. Ze zijn namelijk tegen overheidssteun voor Youth for Christ, een organisatie die opkomt voor alle jongeren, religieus of niet. Maar D66 wil dan weer wel steun voor islamitische evenementen als itfar-maaltijden. Vreemd.

Maar zo vreemd is dat allemaal niet. D66 is pragmatisch. D66 aast namelijk ook op de stem van de moslim. Want D66 groeit in de peilingen en ze hebben plotseling een hoger doel: de verkiezingen winnen. En dat redden ze niet met alleen de stem van de elite. Dus hup, jagen op die moslimstem. Vooral nadat de leiding van de CDA en PvdA in 2006 Turken van hun lijst haalden omdat zij weigerden de Turkse genocide op christelijke Armeniërs te erkennen. De Turkse Fatma Koser Kaya van D66 hoefde dat niet. Dit in combinatie met het standpunt van D66 over de toetreding van Turkije tot de EU, die ze hartelijk steunen, zorgt al voor een hoop Turkse stemmen. Pragmatisme of populisme?

Maar met pragmatisme of populisme is weinig mis. Behalve als het je eigenbelang (of het partijbelang) voorrang geeft boven het landsbelang. Op een ander punt komt D66 daar namelijk ook behoorlijk mee in de knel: democratie. De democraten van D66 wilden altijd meer democratie. Gekozen burgemeester, direct gekozen president, dat soort fratsen. Maar hoor je Pechtold daar nog over? Nauwelijks. Waarom? Omdat hij bang is dat als het volk haar president mag kiezen, een andere man dan zou winnen. Eén keer raden wie dat is!