,,Nederland, oh Nederland, jij bent de kampioen. Wij houden van Oranje, om zijn daden en zijn doen.'' Twee zinsneden uit het welbekende lied die menig Nederlander uit volle borst gezongen zal hebben, op het moment dat het Nederlands Elftal het eerste balcontact maakte tijdens de wereldkampioenschappen voetbal. „Wat zou u ervan vinden als er meer moskeeën dan kerken zijn? Zal dat uw Nederland nog zijn?”, zegt Wilders in een debat met Balkenende.

Wat een wonderlijke speling van het lot dat de verkiezingscampagnes die op 9 juni hun climax bereikten, vrijwel samenviel met de aanvang van het WK voetbal in Zuid-Afrika. Het gevaar bestaat dat het chauvinistische 'wij-'gevoel, dat het Oranjelegioen doorgaans met zich meebrengt, zijn weerslag heeft gevonden in het stemgedrag van de Nederlandse kiezer.

De kans is er dat een politicus als Wilders in heeft gespeeld op de vaderlandsgevoelens van de voetballiefhebber. Wellicht dat de hoogblonde lijsttrekker van de Partij voor de Vrijheid, met zijn nationalistische inborst, op nog meer sympathie kon rekenen, omdat 'ons' Nederland op het voetbalveld aantreedt tegen het grote boze buitenland.

De discussie omtrent stemcomputers, gastheren in de Rotterdamse stemlokalen en de daaruit voortvloeiende angst voor de teloorgang van de democratie hield ons maar even bezig. Nederland maakte zich op voor de aanvang van het WK en hield zich voornamelijk bezig met Sneijder en Van der Vaart. Kunnen ze samen spelen en och, ja, tja. Dat stemmen moest ook nog even tussendoor gebeuren. Terwijl ons land stijf staat van problematiek in tal van sectoren, waar normaal gesproken hoofdbrekens en kopzorgen de teneur slaan.

Kopzorgen die de verschillende lijsttrekkers van de politieke partijen wel met mooie woorden weg probeerden te nemen in de overflow aan premiersdebatten op televisie. Op internet wemelde het van de korte quotes van de politiek leiders, om nog maar te zwijgen van de dagbladen die hun pagina's volschreven met de meest pakkende oneliners die weken van tevoren waren bedacht door de meest gewiekste spin doctors.

Een gevaarlijke combinatie in dit tijdsgewricht, waarin verdieping als sneeuw voor de zon verdwijnt en snelle nieuwsflitsen met pakkende soundbites de zwevende kiezer manipuleren. Het kiezen op een politieke partij lijkt passe: de lijsttrekker die sympathiek en kwiek uit de hoek komt na een vervelende sneer tijdens een debat, komt als populairste – en dus als winnaar – uit de bus.

Bijna zou je verlangen naar een bondscoach als Van Marwijk, die zorgvuldig de kwaliteiten van zijn spelers wikt en en weegt. Wie zijn er goed genoeg om Nederland een stapje verder te brengen? Op wie vestigen wij Neerlands hoop? Samen met een team deskundigen zet hij met al het geduld van de wereld alle voor- en nadelen op een rijtje. Met als resultaat een kabinet vol spelers waarin heel het volk het volste vertrouwen heeft in een afloop met goed resultaat.