Tranen wellen op in haar ogen. Ze weet dat ze het echte huilen hooguit twee minuten nog kan uitstellen, maar daarna zullen de tranen toch echt over haar wangen stromen. Er tegen vechten heeft dan ook eigenlijk geen zin, en dit doet ze dan ook niet. Langzaam glipt er een traan uit haar linker oog.
Ze heeft een luxe probleem. Een heel groot luxe probleem. Ze kan namelijk niet kiezen uit de rij mannen die om haar aandacht vechten. En ze weet zelf ook wel dat het eigenlijk een beetje kinderachtig is, maar toch zit ze er mee.
“Geniet er gewoon van,”zeggen haar vriendinnen keer op keer. Maar hoe kan ze nu genieten als haar hoofd steeds overloopt van de zorgen. Want wie moet ze kiezen? Of moet ze helemaal niet kiezen en wachten tot er een aantal afvallen? Of hebben haar vriendinnen gelijk en moet ze genieten zo lang het nog kan?
Ze heeft een lijst met mannen die ze leuk vindt, in haar hoofd. Mannen in wie ze wel een ‘projectje’ ziet. Mannen die leuk, mooi, aardig en gezellig zijn en die haar signalen hebben gegeven dat ze haar ook wel zien zitten. Afhankelijk van haar bui stuurt ze een aantal mannen van die lijst een sms waarin ze vraagt om af te spreken. Gewoon om wat leuks te doen, niet om gelijk het bed mee te delen.
Soms wacht ze ook op smsjes van hen. Vandaag niet. Ze kon niet wachten, ze wilde nu aandacht. Van wie maakte eigenlijk niet uit. Ze moet lang wachten op antwoord. Te lang. En dan doet die lijst met mannen haar ook nog eens duizelen. Het is gewoon te veel. Geen antwoord op d’r smsjes, een chaos in d’r hoofd. Een optelsom die haar nu doet huilen.
Toch veegt ze haar tranen af aan de mouw van haar trui. Ze weet dat ze zich juist gelukkig moet prijzen met al die aandacht. Aandacht die ze de afgelopen jaren in haar relaties niet heeft gekregen. Mannen die toen alleen maar met zichzelf bezig waren in plaats van met haar. Nu zijn er tenminste mannen die oprecht in haar geïnteresseerd zijn.
Hoewel oprecht? Koen is alleen maar op eigen succes uit, bedenkt ze zich. Hij smst haar om langs te komen wanneer het hem uitkomt, en als ze dan eenmaal seks hebben draait het alleen maar om hem. Het beeld dat hij z’n Bjorn Borg boxer weer aantrekt, nadat hij is klaargekomen, blijft maar op d’r netvlies staan. Een zuinig lachje komt tevoorschijn op haar betraande gezicht. Deze jongen kan ze afstrepen van de lijst, met hem hoeft ze nooit meer iets te maken te hebben.
En wat te bedenken van Sander en Tim. De broers die niet van elkaar wisten dat zij met haar naar bed gingen. Spannend natuurlijk, maar praktisch was het niet. Zeker, omdat ze allebei een vriendin hebben. Hoewel de seks met beiden erg goed was ( zit het dan toch in de genen?) is het beter als ze ook deze twee van de lijst schrapt. Het idee alleen al dat ze met kerst bij hen aan tafel zou zitten. Te gênant.
Verder is er nog een collega van het werk: sexy, en net vrijgezel. Hij is momenteel de meest gewilde man van het kantoor. Al haar collega’s en klanten beraden plannen om Ruud mee uit te vragen. Niet wetende dat ze geen kans maken. Ruud had namelijk laten doorschemeren dat ie “al die aandacht wel leuk vindt, maar het niet met collega’s doet.”
En dat zijn dingen die je niet tegen haar moet zeggen. Dan gaat ze er voor. Dan zal ze verleiden tot ze hem heeft waar ze hem hebben wil: in bed. En dat lukt aardig, want voor volgende week staat er een avondje rosé drinken op het programma, bij haar thuis.
Langzaam maar zeker voelt ze zich beter. Eigenlijk is het ook waanzin dat ze zich zo door haar emoties laat gaan. Het voelt misschien als een probleem, toch heeft ze alles nog zelf in de hand. Zij bepaalt het spel, zij smst de mannen terug van wie zij op dat moment de aandacht wil. Ze heeft de touwtjes in handen, ook al vergt dit soms heel veel energie. Een luxeprobleem: waren alle problemen maar zo.
Namen zijn gefingeerd, mocht je jezelf toch herkennen in dit verhaal dan is dat puur toeval.
Tags:
Delen
Facebook
Je moet lid zijn van humedia om reacties te kunnen toevoegen!
Word lid van humedia