Onlangs ontving ik per mail een intrigerend verzoek van mijn managementteam. Of mijn collega’s en ik namen wilden doorgeven van vlotte, slimme en spraakzame studenten met goede studieresultaten. Bedoeling: dat zij optreden tijdens het bezoek aan onze school van de Spaanse Inquisitie - pardon: de Accreditatiecommissie –begin komend schooljaar

 

Nu ken ik gelukkig nogal wat van zulke studenten. De SvJ is er vol van. Ik ken er overigens ook aardig wat die totaal niet aan het bovenstaande beeld beantwoorden. Lui. Dom. Slechte cijfers. And what a waste of our space they are… Maar hé: in dit land mag iedereen studeren die zijn eigen naam succesvol weet op te schrijven, dus ook die types vormen de realiteit van deze school…

 

Hoe dan ook verbaasde het mij na de recente commotie over HBO-fraude wel dat we onze school niet gewoonweg met de waarheid promoten, inclusief de minder geslaagde studentenexemplaren dus. Om van beroerde dan wel kritische docenten nog maar te zwijgen. Een geachte collega merkte onlangs op dat hij inmiddels het idee had gekregen dat hij in een soort van criminele organisatie werkzaam was.

 

Geen wonder na de publicaties van de voorbije maanden waarbij Inholland van diplomazwendel een studierichting bleek te hebben gemaakt, en overal in het land HBO-instellingen accreditatiecommissies om de tuin schijnen te leiden. Nobody expects the Spanish Inquisition, zo luidt een legendarische Monty-Pythonzin. En iedereen weet wanneer de Nederlandse Accreditatie eraan komt, zo zou je eraan toe kunnen voegen.

 

Ik hoef de doorsnee student op de SvJ niet te vertellen dat ons onderwijs en onze organisatie voor verbetering vatbaar zijn. Des te triester is het dat het gros van de veranderingen die zowel schoolmanagers als verantwoordelijke politici voorstaan, doorgaans krabt waar het niet jeukt. Zo zijn we hier op school de laatste jaren vooral heel druk bezig om docenten en studenten met tal van extra regeltjes, logboeken en checklists op te zadelen; terwijl meer administratie nu net tot de zeldzame zaken behoort die we niet in grotere mate nodig hebben.

 

De oplossing die staatssecretaris Zijlstra van Onderwijs bedacht heeft voor problemen zoals bij Inholland luidt: ‘toezicht tot in de klas’. Dat is precies de plek waar meer toezicht niet nodig is. Daar wordt namelijk vrij vaak lesgegeven door toegewijde mensen die graag kennis en inzicht overdragen. Zolang ze tenminste niet geterroriseerd worden door ‘competentiegericht onderwijs’, ook al zo’n dingetje waarvan Inholland zijn core business had gemaakt. Als Zijlstra meer toezicht wenst, laat hij dat dan loslaten op de directiekamers van hogescholen zoals de onze. Alles beter dan het georganiseerde wantrouwen dat we nu ontmoeten. Een wantrouwen dat paradoxaal genoeg georganiseerde semifraude oproept. Zoals dat verzoek dat ik onlangs ontving. 


Weergaven: 126

Reactie van Josien Wolthuizen op 7 Juni 2011 op 10.10
Let wel: in de accreditatiecommissie mogen dan weer niet teveel klassenvertegenwoordigers/OC-leden. Die zouden nog wel eens kritisch kunnen zijn..
Reactie van Leon Mastik op 7 Juni 2011 op 10.25

Jammer om te zeggen, maar het is wel waar..

 

Reactie van Bram van Montfoort op 7 Juni 2011 op 10.35
Grappig. Hier op de TV-afdeling zijn ze er ook al druk mee bezig. Het is heel dubbel natuurlijk. Aan de ene kant zou je zeggen waarom die semi-fraude gooi alles lekker in de openbaarheid, aan de andere kant heeft niemand echt baat bij rood licht van de beoordelingsclub. Dat levert voor docenten, zeker ook de goede, nog meer bemoeienis op die ze van het lesgeven afhoudt.
Reactie van Bram van Montfoort op 7 Juni 2011 op 10.41
Overigens snap ik ook wel dat je geen luie ongemotiveerde studenten gaat vragen om op te treden. Het zou zomaar kunnen dat ze niet op komen dagen ;)
Reactie van jaap den ouden op 7 Juni 2011 op 11.19
heb een bijzonder vreemde ervaring gehad met de accreditatie een jaar of 6 geleden. Ik was als eerstejaars gevraagd. Zelf had ik niet zo gek veel te melden behalve dat je zo weinig begeleid en gemotiveerd werd. Maar de ouderejaars gingen helemaal los tegen commissie waar ook Jean Menten in zat. Daarna moesten we bij directeur komen. Ik weet niet meer precies wat daar gebeurde. Directeur was not amused. Ik denk dat we een verklaring moesten tekenen. Ik weet alleen niet meer wat.
Reactie van roland van veen op 7 Juni 2011 op 12.34

Dit toont natuurlijk ook meteen aan dat elke roep om meer toezicht alleen maar meer toneelstukjes ten gevolge heeft. 

Dat gaat een tijdje goed en dan gaat het goed mis en dan is de boot weer aan. Wees gewoon eerlijk, laat je zwakke kanten zien, laat zien waar je je van bewust bent, waar je aan werkt etc.

 

We houden elkaar in ieder geval lekker bezig met z'n allen.

 

@Jaap je schrijft het allemaal net op alsof er iets heel traumatisch gebeurd is. Kun je niet iets preciezer zijn? Anders heeft het weinig zin om stemming te maken toch?  

Reactie van Mark Schoones op 7 Juni 2011 op 13.00

Waarheid als een koe. Een typisch gevalletje van 'zo gaan die dingen'. Ik ben overigens blij dat de school niet al haar vuile was buiten hangt; dat zou me nog pessimistischer maken dan ik al ben.

 

EDIT: En een dikke bigup voor de Monty Python-quote. Volgende keer een Stanhope-verwijzing graag.

Reactie van jaap den ouden op 7 Juni 2011 op 16.01
stemming maken? Toendertijd had ik geen idee wat ik meemaakte en als ik er nu aan terugdenk, riekt het naar Oostduitsche stasipap.
Reactie van Bas v.d. Wiel op 7 Juni 2011 op 16.50

In 2004 heb ik de SvJ met een diploma verlaten. Destijds zat ik in de categorie die Humedia bij inschrijving hier liefkozend 'kansloos' noemt, want zevendejaars van de vier. De mate waarin ik aan de Padualaan in die jaren een waste of space was, beperkt zich gelukkig tot de slordige vierkante meter die een barkruk bij Stef's innam. Inderdaad, ik heb buiten school in die periode heel veel gedaan. Veel gefeest, heel veel lol gehad, maar ook een hoop praktijkervaring opgedaan als zelfstandig ondernemer. Lang niet alles daarvan was gerelateerd aan journalistiek of studie. Leerzaam en productief was het wel, en ik heb er ook veel competenties *kots* mee verworven die goed van pas kwamen bij het inkoppen van mijn afstudeerwerk.

De SvJ is inderdaad flexibel en inschikkelijk omgegaan met mijn afstuderen. Het was bijvoorbeeld niet echt met droge ogen te verkopen dat een docentloos openstaand tweedejaarsvak, dat al jaren niet meer werd aangeboden, mijn afstuderen in de weg zou staan. Daar heb ik destijds een vervangende opdracht voor gedaan. Die had véél te weinig om het lijf om de voorgeschreven slordige tachtig uur studielast (twee oude studiepunten) waard te zijn. Is dat dan fraude? In mijn ogen zeker niet. Het was realistisch en ik zou in de positie van mijn toenmalige docent zeker hetzelfde gedaan hebben. Mijn afstudeerwaardigheid hing niet af van dat vak.

In het afstudeertrimester dat hierop volgde, heb ik niet de indruk gehad dat ik anders behandeld werd dan anderen opdat ik maar snel mijn hielen zou lichten. De zwaarte en HBO-waardigheid van deze periode viel me wel zeer tegen in de zin dat het veel te licht was. Zit de visie nog in het pakket? Zo ja, dan hoort het niet te kunnen dat je die in de nacht voor de deadline nog even uitkakt en er vervolgens nog een ruime voldoende voor haalt ook. Daar mag best wat meer wetenschappelijke zwaarte liggen. Het HBO presenteert zich immers in het buitenland collectief als universities of applied science, wat in mijn SvJ-tijd zeker een dode letter zou zijn geweest.

Beste beentje voor is natuurlijk logisch als de Inquisitie aanklopt, maar dat lijkt me nou precies wat die commissie overal ziet gebeuren en dus ook gewoon verwacht. Zolang alle instellingen hun ongeschreven afspraak blivjen nakomen en hun toneelstukje blijven opvoeren, zal de SvJ moeten blijven meespelen om niet in negatieve zin uit de toon te vallen.

Jammer, want het zou wel van karakter getuigen om de commissie ook eens met notoire nietsnuttende barklevers, liefst ook voorzien van deerniswekkende cijferlijst, te confronteren. Wat dat karakter betreft was de SvJ in 2004 ook al vrij hard op weg te assimileren in de zakelijke, berekende eenheidsworst van het hedendaagse HBO. Journalistiek hoort zich niet te laten vangen in cijfermatig gemotiveerde toneelstukjes voor de bühne. Juist die graatloze volgzaamheid van de media waar ik werkte heeft ertoe geleid dat ik mijn carrière in de journalistiek vaarwel heb gezegd.

Opmerking

Je moet lid zijn van humedia om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van humedia

© 2012   Gemaakt door ROC media.

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden