En weer is de gebruiksinname van de HSL-Zuid uitgesteld. Aanleiding om onderstaand verslag nog eens te publiceren...

Razend door het Groene Hart
In 43 minuten met de trein van Rotterdam naar Amsterdam (nu doet hij er een uur over)… Binnenkort behoort dit tot de werkelijkheid. NS Hispeed werkt aan de laatste details voordat de hogesnelheidslijn (HSL) in gebruik wordt genomen. Verslaggever Henk Oldenziel reed mee met een testrit.

Rotterdam Centraal, een herfstachtige vrijdagavond. Op spoor drie staat een rood-witkleurige trein klaar. Groepsvervoer staat op de vertrekborden. Er mogen slechts een vijftigtal mensen mee: veel plaats dus, want de trein telt tien wagons. Bestemming: Amsterdam Centraal.

De trein verlaat om 19.03u stapvoets de bouwput die het Rotterdamse station tegenwoordig is. Aan de rechterkant zijn de normale sporen die richting Schiedam en Utrecht gaan, te zien. Het duurt even voordat we vaart krijgen. Dit heeft te maken met het spanningsverschil van de bovenleiding.

‘De overgang van 1500 naar 50 000 volt stroom loopt nog niet helemaal soepel’, legt een medewerker, gehuld in oranje hesje, uit. Tussen de twee spanningen zijn de kabels stroomloos. Gedurende deze 600 meter maakt de locomotief alleen gebruik van de vaart die hij al heeft. Mocht de trein hier stil komen te staan – hoogst onwaarschijnlijk - kan op dit gedeelte van de bovenleiding ook stroom worden gezet.

Na de overgang trekt de trein op tot 160 km/h. Terwijl we de eerste tunnel van het traject ingaan – met een lengte van 3 kilometer ten noorden van Rotterdam – vertelt de medewerker dat de HSL geheel op heipalen en beton is aangelegd. Dit heeft twee redenen: ten eerste is de grond in het Groene Hart heel drassig, waardoor de sporen zouden kunnen wegzakken. Ten tweede zorgt deze constructie voor stabiliteit, en dus voor minder onderhoud. De HSL heeft wel genoeg gekost !

Opvallend: er zijn geen seinen te zien langs het spoor. De machinist ziet op zijn display wanneer hij moet remmen. Doet hij dat niet, dan stopt de trein vanzelf.
Geluidswanden zijn doorzichtig zodat de reizigers niets van het mooie groene landschap hoeven te missen. We rijden de A12 over, razen voorbij het ADO-stadion, langs weilanden en dorpen.

Na kassen van Haarlemmermeer neemt de trein vaart af. We naderen normaal spoor en dus wisselt de locomotief weer van stroomspanning. De trein sjokt door het station van Hoofddorp. Het is inmiddels donker geworden, we gaan sneller dan het licht, grapt een medewerker. We zijn 25 minuten geleden vertrokken uit de Havenstad. Na een korte stop op Schiphol stappen we op Amsterdam Centraal weer uit. Het is tien voor acht, iets later dan gepland zijn we aangekomen.

Wanneer de HSL officieel in gebruik genomen gaat worden en de reizigers mee mogen is nog niet duidelijk. Men denkt bij NS Hispeed aan januari. In een eerste fase zullen de treinen slechts 160 km/h rijden op het traject. Voor hogere snelheden zijn er nog geen testen uitgevoerd. Maar het is de bedoeling dat op termijn de Thalys met meer dan 300 km/h door het Groene Hart raast. De reistijd tussen Amsterdam en Parijs gaat dan van vier naar drie uur.