Anderhalf jaar is het nieuwe curriculum in de lucht. En mijn indruk is dat het behoorlijk wat voeten in de aarde heeft (gehad) op de SVJ. Gelukkig heb ik, zoals velen, best wel wat contact met mensen van andere leerjaren, met mensen van het nieuwe en het oude curriculum. En de verschillen zijn groot. Vakken zijn compleet omgegooid, de leermanieren zijn gewijzigd en de docenten worden meer multifunctioneel ingezet. Als ik alle wilde verhalen mag geloven, zag bijna iedereen wel in dat er een verandering nodig was op de SVJ, een verandering die goed zou zijn voor de ‘nieuwe’ journalistiek en de interactie met de student.

En ik was proefkonijn. Het eerste jaar heb ik glansrijk overleefd, ik heb mijn propedeuse behaald en had cijfers waar ik tevreden mee was. We hebben interessante colleges gehad en flink kunnen proeven aan radio, tv, internet en de wereld van de tijdschriften. Iets waar de studenten van het oude curriculum al jaloers op waren, zij moesten de eerste twee jaar de boeken in en hadden, als ik het goed begrijp, bijna geen praktijk. Ik heb meerdere malen gehoord, van onder meer mijn intro-ouders en andere ouderejaars, dat zij jaloers waren dat wij, inmiddels tweedejaars studenten, het nieuwe curriculum hadden. En volgens mij hebben ze daar wel gelijk in. In ieder geval was het een positieve ontwikkeling dat wij al aan alle vormen van media hebben mogen proeven. En er commentaar op mochten leveren.

Als klassenvertegenwoordiger ben ik hopelijk een peper in de reet van de opleiding. Want sommige vakken waren om treurig van te worden. Gelukkig hebben ze, aan de eerste verhalen van de huidige eerstejaars studenten te horen, daar ook wat mee gedaan. Goed om te weten, want soms was het echt een verschrikking. Gelukkig zijn er ook veel leuke, uitdagende, prikkelende en interessante colleges en werkgroepen. In het huidige tweede jaar is het niet anders. Er zijn genoeg leuke vakken, maar ook in het tweede jaar zitten er werkgroepen waar ik het nut niet van in zie, de uitwerking bedroevend vind of colleges waar ik als een berg tegenop zie. Natuurlijk, ik snap ook goed dat elke studie minder leuke kanten heeft, maar hoe minder hoe beter. Nu nog hopen dat wij en de studenten na ons, niet meer tot in de eeuwigheid hoeven te reflecteren, dan zou het helemaal goed zijn.

Met nog een half jaar te gaan, zijn de meeste studenten van mijn leerjaar toch wel aan het nadenken over welke richting zij op willen met deze opleiding. Toch wel belangrijk om te weten wat de mogelijkheden zijn, hoe het derde en vierde jaar eruit zien, wat de vakken inhoudelijk zullen gaan worden en andere zaken. Mondjesmaat komt er informatie vanuit de SVJ, ze zijn nog druk in de ontwikkeling. Als we net zo enthousiast mogen zijn als we zouden moeten zijn over de huidige eerste twee jaren, zie ik het positief tegemoet. Ik ben benieuwd.