humedia
De bankzitters: Expeditie Scheerapparaat
Ik viel er middenin: Expeditie Robinson. Een paar stoere tweewekenbaardjes kwam net de zee uit lopen met wat luchthappende visjes. Een trosje magere Belgische blondjes met roodverbrande wallen tot op de knieën stond ze verveeld op te wachten. Ik dacht dat het nog wel meeviel met die ontberingen.
Er volgde een onbegrijpelijke opdracht. Ballen, kokers, netten, klimmen.. Ik begreep er geen hout van. Maar het zal aan mij liggen, want de blondjes en de baardjes waren fanatiek alsof hun leven er van afhing. Terwijl het eigenlijk ging om hun verblijf op dat verschrikkelijke stinkeiland waar ze hun eigen giftige besjes moeten plukken en op alle mogelijke manieren elkaar het leven zuur maken. Ik zou lekker naar huis gaan. De prijs was nog het achterlijkst: een ontmoeting met de vrouw van één van die Belgen. Werd gewonnen door een Rotterdammert, die het dan ook maar zo-zo vond. Volgt u het nog? Ik was het punt wel zo’n beetje kwijt.
Toen ik dacht alles gezien te hebben, liepen twee van die kerels (vlak voor een van de tachtigduizend reclameblokken van anderhalve week) de zee in en bespraken dat ze zich wel eens alleen voelden. Met zes camera’s in hun nek. Ik besloot me te scheren en dit nooit meer te kijken.
Geschreven in opdracht van Spits
Tags: bankzitters, bukakke, expeditie robinson, peter van der ploeg, rtl 5, spits
-
Reactie van Erin Gengler op 12 November 2009 op 23.45 - Heerlijk afsluitend zinnetje.
-
Reactie van Lars op 13 November 2009 op 0.11 - Ik vind expeditie Robinson niet meer leuk sinds die presentator dood ging na een ijzige en waterrijke toestand.
-
Reactie van Gijsbert Sijbrand Tinga op 14 November 2009 op 1.20 - :D Laatste alinea ging er goed in!
-
Reactie van Sjoerd Klumpenaar op 15 November 2009 op 2.36 -
@ Lars, ging die niet in Noorwegen over de kop?
Ik heb overigens ook wel eens mensen zien huilen in dit programma. Een volwassen kerel. HUI-LEN. Daar heb ik nou echt geen zak ontzag voor. Eigenlijk vind ik alle deelnemers aan zulk soort dingen (of ze nou huilen of niet) maar zielig.
Neem die huilende vent.
Hoe moet hij na over zoiets schandalig onzinnigs te hebben gehuild ooit nog aan een serieuze baan komen? Zal -ie niet op straat nagewezen worden van: "Daar heb je die knuppel, die ging huilen toen zijn groep de vijf schelpen niet van de zeebodem haalde met een steen om hun enkels..." En misschien nog het ergste: wat zal zijn oude moeder er wel niet van denken? Hoe gaat hij het háár uitleggen? Nee... als je écht ballen hebt, ga je voetballen in Egypte.
Opmerking
Welkom bij
humedia
© 2010 Gemaakt door ROC media
Banners | Een probleem rapporteren? | Privacy | Algemene voorwaarden
Je moet lid zijn van humedia om reacties te kunnen toevoegen!
Join humedia