Van de week kwam er een mailtje bij mij binnen. Nederland had het Junior Songfestival gewonnen. Voor de meeste mensen niet zo heel interessant, maar ik als muziekliefhebber wil dat echt weten. Helaas heb ik de uitzending niet kunnen zien. Naast muziekliefhebber houdt ik ook ontzettend veel van voetbal. NAC-NEC had die dag mijn voorkeur, terecht gezien de uitslag van 3-3.
Het was helaas niet alleen de doelpunten die ervoor zorgden dat mijn keuze terecht was. Met het fantastische fenomeen YouTube kan je bijna alles nog eens terugzien. Het liedje heet 'Click Clack' en wordt uitgevoerd door Ralf Mackenbach. Zijn hobby is tapdansen en daar gaat het liedje ook over. We krijgen eerst een voorstukje voorgeschoteld met daarin een intro over Nederland. Leuk die molens, als ik uit mijn raam kijk zie ik ze ook echt staan. Niet dus!
Dan komt het jongetje in beeld. Hij ziet er eerder uit als een Rus dan als een Nederlander. Dit zou de pret echter niet mogen drukken. Dan begint hij te praten en komt er iets wat op Engels moet lijken uit zijn mond. De schaamte komt een beetje op. Het liedje moet wel verschrikkelijk goed zijn, wil dit mannetje winnen. Het begint: 'Wohooo wohooo.'
Nadat ik het liedje tot mij heb genomen, kom ik tot bezinning. Het Songfestival is nep, heel nep. Heel veel jaren geleden wonnen we met 'Ding-a-dong'. Dat was al iets om je voor te schamen, winnen we voor het eerst sinds 34 jaar weer, is het met zo'n verschrikkelijk kutlied! Ik vind het leuk voor dat jochie, maar dat songfestival hoeft van mij niet meer. Eigenlijk gek dat de Toppers niet gewonnen hebben.
Tags: songfestival
Delen
Je moet lid zijn van humedia om reacties te kunnen toevoegen!
Lid worden van dit Ning-netwerk