
Na een afwezigheid van ff kijken juni, juli, augustus, september, oktober, november, van 6 maanden, ben ik weer troeg op HuMedia...Ff een artikel droppen over het dilemma van de Marokkaanse sporters wereldwijd.
"Moet ik nou voor Marokko uitkomen of voor een ander land?". Steeds meer sporters moeten deze keuze maken. Met een dubbele nationaliteit hebben zij de keuze uit twee landen. Bij elke sporter zijn er andere overwegingen om te kiezen voor een land. Het begint steeds meer een trend te worden in de sportwereld. De keuzes van de sporters is langzamerhand een trend geworden in de media. Vooral voetballers staan voor deze dilemma.
Voormalig voetballer Dries
Boussatta is een van de eerste voorbeelden in Nederland. In 1998 moest hij een keuze maken tussen Nederland en Marokko. De aanvaller koos destijds voor Oranje. Hij mocht drie keer spelen voor het Nederlands elftal, waaronder een wedstrijd tegen Marokko. Een meest recente voorbeeld zijn Ibrahim Afellay en Khalid Boulahrouz. De spelers moesten dezelfde keuze maken als Boussatta. Beide spelers kozen voor het Nederlands elftal. Zij maakten ook deel uit van de selectie op het afgelopen Europees kampioenschap voetbal. De volgende voetballer die een keuze moet maken tussen Nederland en Marokko, is Ajax-middenvelder Ismaïl Aissati. De speler wil nog wachten met zijn keuze. PSV'er Nordin Amrabat koos onlangs wel voor het Marokkaans elftal.
Niet alleen in Nederland, maar ook in andere landen moeten Marokkanen de keuze maken. Veel van die sporters kiezen vaak voor hun geboorteland. Bij het Belgisch national voetbalelftal speelt bijvoorbeeld de Marokkaan
Marouane Fellaini. Toch zijn het niet alleen de voetballers die de keuze maken, ook in andere sporten zijn Marokkanen actief voor andere landen. In het wielrennen komen de broers Said en Nahir Haddou uit voor Frankrijk. Beide renners zijn geboren en getogen in Frankrijk. Vooral Said Haddou is erg succesvol in de wielersport. Zo mocht hij dit jaar zijn opwachting maken bij de Tour de France. Er zijn echter ook sporters die hun vaderland boven hun geboorteland kiezen. Zo vertegenwoordigd K1-vechter
Badr Hari zijn vaderland Marokko.

In het voetbal is er onlangs een regel veranderd voor de voetballers met een dubbele nationaliteit. Voorheen moesten de voetballers voor hun 21ste verjaardag hun keuze maken. Nu mogen zij ook later de keuze maken. En hier heeft Ismaïl Aissati profijt van. Hij zou eigenlijk in augustus zijn keuze moeten maken, maar nu heeft hij wat meer denktijd. Veel voetballers en andere sporters kijken met hun keuze naar het beleid van het land. Zo wordt het beleid van de Marokkaanse voetbalbond de laatste jaren erg bekritiseerd. Hierdoor twijfelen de voetballers, of ze wel voor Marokko uit moeten komen. Andere bepalen hun keuze door te kijken wat het beste is voor hun
carrière. Als je voor Marokko uit zou komen, dan kom je weinig 'in the picture'. Het belangrijkste bij meeste sporters, is het gevoel bij hun keuze. De sporters kiezen dan met hun hart en laten andere punten achterwege. De trots om voor een land uit te komen is voor de sporters dan veel belangrijker.
De sporters die voor hun geboorteland uitkomen, vergeten hun afkomst nooit. Zo heeft Ibrahim Afellay een aantal maanden geleden een
Johan Cruijff-Court geopend in Al Hoceima. Daar werd de voetballer groots onthaald door de Marokkaanse gemeenschap. Zijn keuze heeft hem daarom niet in het diskrediet gebracht bij de Marokkaanse voetbalsupporters. Toch zijn er ook voetballers die wel worden aangesproken op hun keuze. Zo vertelde voetballer Khalid Boulahrouz, een aantal jaar geleden, dat zijn moeder bij de paspoortcontrole werd gevraagd waarom haar zoon voor Nederland heeft gekozen. Tegenwoordig accepteren steeds meer Marokkanen de keuzes van de sporters. Zo worden er in Marokko de Nederlands elftal voetbalshirts van Boulahrouz en Afellay goed verkocht. De keuze is namelijk op papier. Van binnen blijven de sporters altijd Marokkanen.

Je moet lid zijn van humedia om reacties te kunnen toevoegen!
Lid worden van dit Ning-netwerk