Donderdag heeft zich op de School voor Journalistiek te Utrecht een verschrikkelijk drama voltrokken. Aanwezigen spraken van een beschamende vertoning, waar vooral de genodigde slachtoffer van was. Even werd getwijfeld aan de continuïteit van het evenement, maar tot vreugde van de organisatie bleken enkele jongemannen en jongedames bereid aanwezig te zijn. *Polygoonjournaalstem afzetten doet*

Of je iets gemist hebt? Hoogstwaarschijnlijk wel. Wat je gemist hebt? Het Bonusprogramma (dat overigens best tof was). De reden voor deze overhaaste constatering? Er waren maar tien mensen.

Er valt wat voor te zeggen. De naam van de gast, Joep Dohmen, was niet zo bekend als die van Clairy Polak en Maarten van Rossem, er ontbrak een HUmedia-post met een aankondiging en bovendien krijgt onderzoeksjournalistiek niet de aandacht die het zou verdienen (oké, soms is het ook behoorlijk saai).

Maar of dit ook echt de redenen zijn waarom het zo rustig was? Dat wil ik van jullie weten. Reageer daarom even hieronder. Hoe concreter, hoe beter, dan kan de Bonusprogrammacommissie (en de Bonusprogrammacommissies van de toekomst) daar iets mee doen. Ligt het misschien ook deels aan de school? Zijn er toch lessen ingepland op donderdag om 15:30 uur? Of vind je het tijdstip kut, omdat je bijvoorbeeld drie uur moet wachten na afloop van de les (ik geef toe: daar valt vrij weinig aan te regelen)?

En als je toch reageert, zeg dan ook meteen wie je graag nog in het Bonusprogramma zou willen zien. Je wensen dit jaar honoreren wordt lastig, aangezien de planning al bijna rond schijnt te zijn, maar de ideeën meenemen naar volgend schooljaar is natuurlijk wel mogelijk.

Maarrr... om dat uit te voeren, moet er wel een nieuwe Bonusprogrammacommissie zijn. Ben je eerstejaars, denk je goed te kunnen interviewen en ben je niet bang om contact op te nemen met potentiële gasten, stuur dan een e-mail naar mail.lef@gmail.com. Dan kijkt de huidige commissie naar de aanmeldingen, voert gesprekken en kiest uiteindelijk de mensen die volgend jaar deze nobele taak op zich mogen nemen.

Ten slotte een mededeling: door een verplichte bijeenkomst voor tweedejaars is er deze week geen Bonusprogramma. Helaas. De week daarna wel, daarna weer niet (meivakantie), daarna Johan Derksen. Ik gok dat het dan wat drukker is.

Voetnoot: Aangezien ik niets met het Bonusprogramma van doen heb (behalve dat ik een keer mocht stempelen), is deze post op persoonlijke titel geschreven. Daarnaast: de foto boven dit stuk is gemaakt door studente Merel van der List, tijdens een eerder Bonusprogramma.

Weergaven: 91

Tags: bonusprogramma, derksen, dohmen, joep, johan, tof

Reactie van roland van veen op 18 April 2011 op 22.19

Elk jaar heeft zo zijn eigen dynamiek hoe erg dat ook klinkt. Zo heb je jaargangen die geen hol om buitenschoolse activiteiten of feestjes geven (zie humedia inkakken) en dan weer een jaar knallers. Doe je niks aan, twijfel niet te zeer aan jezelf. Zeikerds heb je altijd. Ik heirnner me in mijn tijd ene Ger de G. die het ook altijd maar niks vond. toen schreven we beurtelings een stukje voor Whiteboard. Ik: schande dat er niemand komt stelletje ongeïnteresserde prutsers hij: je moet niet zo zeuren kutlul etc etc. Daarna ging het heel lang heel goed (superprogramma ook hulde driewerf) en nu weer wat minder goed. En alles is al eens gezegd, ook dat nog! Waar doen we het allemaal nog voor? Nou voor die mensen die er de volgende keer wel weer van genieten. Verder zou ik me concentreren op de mensen die wel komen ipv de mensen die niet komen en blijven knallen. En ik had een vaag idee van een nieuwsbrief middels mailchimp. Tumblrtje dr naast waarin iedereen makkelijk wat extra info over zo'n onbekende Dohmen kan vinden (of doe iets op HUmedia, waarom niet) en vort met de geit.

Wat ik ook zou doen: houd een lokaal reserve en verhuis meteen (als opkomst zo laag is) naar dat lokaal enmaak er een kwalitatieve masterclass van. Dan komt het voor niemand zielig over en kun je misschien nog beter netwerken enzo.

 ok?ok. 

Reactie van Erin Gengler op 18 April 2011 op 22.36
De meningen en levensverhalen van journalisten zijn zo overrated. Ik kom wel zodra er iemand spreekt die een gefundeerde visie kan geven over de vraag "hoe verdien ik straks mijn geld als freelancer? Hoe zet ik mijn 'merk' goed in de markt? Hoe kan ik opdrachten scoren (uit m'n netwerk)?
Oftewel het commerciële aspect. Money rules the world mensen.
Het levensverhaal van een NPO journalist over zandhappen in Afghanistan of het zoeken naar een meisje met een oog en groen/geel haar in een kuil opgevoed door salamanders interesseert me echt niet. Sorry.
Reactie van Milo Lambers op 18 April 2011 op 22.50
Daar heb je Freelance Theorie toch voor?
Reactie van Ger de Gram op 18 April 2011 op 22.50

@rolandvanveen

Goh, Klasse Apart. Daar waar we altijd 'bij moesten zijn'. Fijn films kijken met wijlen Kitty Manning en luisteren naar verheffende interviews met Pieter Broertjes. En dat voor een halve studiepunt. Terwijl tegelijkertijd keuzevak Antropologie plaatsvond, of kort daarvoor.

En WhiteBoard. Daar waar 'je moet niet zeuren kutlul' nog gewoon gepubliceerd werd. Of had ik het genuanceerder opgeschreven? Ik weet het niet meer.Wat ik wel weet is dat ik daadwerkelijk één keer geweest ben bij 'Studium Generale/Klasse Apart/Lef BonusProgramma. Bij Bert Maalderink, en dat vond ik mateloos interessant. Dat was overigens nog voor het hele gedoe met Hugo Borst en een recalcitrante actie van een stel studentjes om de boel maar op te nemen. Ook toen zaten er maar weinig, heel weinig mensen. Destijds waren de gasten vaak niet heel interessant.

De films van Kitty Manning daarentegen? Man, daar kon ik voor thuisblijven. Ja, zo staat het er. Lees nog maar een keer.


Overigens vind ik dat het de afgelopen jaren vele malen beter is georganiseerd met leukere gasten. Dat is geen sneer naar Roland, maar dat idee heb ik.Tijs van den Brink, John de Mol, Rob Wijnberg - stuk voor stuk leuk. Ik zou zeker vaker zijn gegaan. Al is het maar om die digitale communicatiestudent met zijn goedkope taperecordertje in zijn binnenzak even flink uit te lachen, maar da's weer een heel andere discussie.

 

Grappig dat ik me er toen zo druk om maakte (cc @rolandvanveen).

 

Reactie van roland van veen op 18 April 2011 op 23.00

En zo zien we maar weer dat vroeger, kinderen, niet alles beter was. Maar dat het dus tegenwoordig ook al niet beter is. Het beste zit vaak ergens in het midden. Maar wordt het nu ooit een midden? 

Ik heb veel plezier gehad van de films (van Kitty Manning)... goede dingen zijn nooit voor iedereen, moet je ook niet willen toch. Hotel Rwanda was bijvoorbeeld een filmvertoning die ik niet snel zal vergeten. 

 

Blablablabla ik blijf er bij dat talk nogal cheap is en dat mensen die gepassioneerde kritiek hebben een gedeelte van die passie zouden kunnen gebruiken om mee te helpen organiseren van dingen die zij dan graag willen zien. Als is het maar voor die ene BP waar je iedereen graag naartoe zou willen hebben. 

 

Reactie van Erin Gengler op 18 April 2011 op 23.11
Je bent aan het werk gekomen en gebleven door het BP Paul. Dus het BP loont. Als je het organiseert.
Reactie van Casper Meijer op 18 April 2011 op 23.19

Ik kon de afgelopen anderhalf jaar nooit naar het Bonusprogramma omdat ik altijd werkte bij wijlen Campusradio. Ik heb wel vaak mensen aangekondigd gezien die ik graag had willen zien (bijvoorbeeld Prem uit Gein), maar dat kon dus niet. Nu Campusradio de nek om is gedraaid en ik niet altijd werk op donderdag zou ik weer eens moeten gaan, maar het zit niet echt 'in mijn systeem' om het Bonusprogramma in de gaten te houden.

Reactie van Erin Gengler op 18 April 2011 op 23.36
Het BP boeit mij echt niet vanwege de volgende punten.
1. Onbekende namen zijn niet voor niets onbekend. Wat hebben die mij te leren over succesvol worden? Grote namen kunnen me (muv f*cking OhOhCherso stakkers) iets leren over hoe je jezelf in de markt zet. Een naam bouwt.
2. Natuurlijk hebben onbekende namen veel te vertellen. Over hoe je goede oorlogsjournalistiek bedrijft en mooie verhalen maakt. Maar ik kan niet eten van mooie verhalen.
3. Dit gebrek aan commercieel denken is sowieso een grof gebrek in deze school. Ik mis aandacht voor carreerbuilding, netwerken, marketing ed. Ik wil weten hoe ik mijn boterham kan verdienen. Ik ga er niet vanuit dat ik zo'n magische pen heb oid dat ik puur op talent de top haal. Hard werken en slim omgaan met je 'merk', daar zoek ik het.
4. In dit licht vind ik het interviewen van journalisten niet interessant. Masterclasses met daarin een duidelijke richting zoals de vragen die ik eerder gaf, daar ben ik voor te porren.
5. Daarnaast is 2 uur op een vrije donderdagmiddag in een zaal zitten niet mijn favoriete bezigheid.
6. Mijn suggesties: mensen die productiebedrijven op hebben gezet/mensen die ons meer kunnen leren over marketing/mensen die het commerciële aspect van de journalistiek kunne belichten.

En misschien is 1x per week ook een overload. 2x per maand is wellicht beter. En onbekende namen trekken nu eenmaal minder publiek. Soit.
Reactie van Erin Gengler op 18 April 2011 op 23.36
Excuses voor eventuele spelfauten.
Reactie van Erin Gengler op 18 April 2011 op 23.40
Dat heb ik al gedaan. Meerdere keren. 'Lukt toch niet'. En dan mag ik hem niet eens interviewen. Initiatief is zwaar overrated.

Opmerking

Je moet lid zijn van humedia om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van humedia

© 2013   Gemaakt door ROC media.

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden