Net te laat! Hijgend en puffend kom ik bovenaan de trap van het perron om de trein van 07.17 nog net te zien vertrekken richting Utrecht, mijn bestemming.
"Kut, heb ik weer", wil ik roepen, maar mijn geweten houd me tegen. Het laat me niet toe om mezelf af te schilderen als een pechvogel want dat ben ik nou eenmaal niet, eerder het tegenovergestelde eigenlijk.
In hoge snelheid schiet mijn morgen door m'n hoofd, "waar ging het fout?"
Het antwoordt kwam sneller dan mijn zaadcellen tijdens mijn e…
Doorgaan