Vorige week bezocht ik samen met een vriendin het theaterstuk ‘A Streetcar named desire’. Een shockerend stuk. Niet alleen in 1947, toen het voor het eerst op de planken verscheen, maar ook nu, in tijden waarvan we denken dat we ondertussen alles wel gezien hebben. Op een gegeven moment wordt de hoofdpersoon op het podium verkracht door de man van haar zus. Wij zitten op de zevende rij en aangezien deze scène zich afspeelt tegen de voeten van de mensen op de eerste rij, kan ik niet precies zien…
Doorgaan